Niezdefiniowany

W poemacie epickim Przemiany rzymski poeta Owidiusz przemienia ludzi w drzewa, w kamienie, ptaki i kwiaty — w nie-ludzi.

Niezdefiniowany

Na pozór niewinny początek. Prawie harmonijny krąg konfliktów między mieszkańcami jednego domu. Nieszczęśliwe życie bez wygórowanych pragnień. Jednak niewiele trzeba, by doszło do zmiany... Wystarczy, że przyjeżdża ktoś obcy, a delikatna równowaga zostaje zachwiana. W jałowej codzienności niespodziewanie wychodzą na jaw tajemnice, budzą się nieznane pragnienia.

Magia zauroczenia ewoluuje i zaczyna w sposób destruktywny graniczyć z euforią. Za wejście do raju jest kara.

Rozpacz, gniew, zniszczenie, strach i ciemność.

W ciemności w człowieku budzi się zwierzę.

Niezdefiniowany

Na tle niezwykłego krajobrazu dwie absurdalnie romantyczne pary oraz ich towarzysze zmiksują koktajl z epizodów powieści Borisa Viana „L'Écume des jours”. Będzie on dynamiczny, a chwilami gorący. Przyjdźcie wcześniej. Zapierający dech w piersiach widok pozwoli całkowicie uwolnić się od tego co zbędne w wiedzy o literaturze. Orzeźwiające koktajle sprawią, że myślami będziecie daleko od przyziemnego „kto”, „co” i „dlaczego”. Po prostu dajcie się porwać akcji i muzyce. Korzystajcie z lata! 

Niezdefiniowany

Teatr ASP w Gdańsku to grupa o charakterze performatywnym, poszukującym, gdzie student-aktor jest w stanie ciągłego przekraczania, zawieszony pomiędzy grą, a stanem rzeczywistym. Teatr został powołany przez maŻkę Wojciechowską w 2013 roku dla wzbogacania działań twórczych studentów MINOS-u i jest otwarty dla wszystkich wydziałów.

Niezdefiniowany

„Indomador” to współczesny spektakl cyrkowy, który demaskuje dziwne przyzwyczajenia nowoczesnego życia i budzi w nas wewnętrzne zwierzę. Jest to groteskowa parodia na temat współczesnego człowieka i kulturowo uwarunkowanych różnic między płciami. Artysta odkrywa w sobie zwierzęcy instynkt i przemienia scenę w „animalarium”; transgeniczne ciała, stanie na rękach, akrobacje w obuwiu na obcasach, walka kogutów, tańce rytualne.

Niezdefiniowany

W programie najlepsze numery: komiczna iluzja i żonglerka czym się da, skecze, scenki, etiudy muzyczne, pantomima, instrumenty muzyczne. W trakcie spektaklu poszczególni widzowie biorą udział w prezentacjach scenicznych, które zawsze kończą się salwą śmiechu. Na koniec Klaun Feliks tworzy wielką orkiestrę z dzieci i dorosłych, która z wykorzystaniem takich instrumentów jak: ukulele, banjo, instrumenty perkusyjne, odgrywa brawurowo utwór muzyczny, specjalnie skomponowany na tę okazję.

Niezdefiniowany

Teatr Szczęście powstał jako instytucja łącząca teatr z tym, co najlepsze w kabarecie, klaunadzie, improwizacji i w szeroko rozumianym komizmie. Jest to teatr komediowy z repertuarem, który bawi oraz inspiruje dzieci, dorosłych, babcie i dziadków. Celem naszego Teatru jest wywoływanie uśmiechu jako widocznej oznaki szczęścia. Rozdajemy uśmiechy w każdych ilościach, widzowie Teatru Szczęście roznoszą je po mieście, przynoszą do domów i budują tzw. szczęście ogólne.

Niezdefiniowany

Przed nami dwójka aktorów przebranych za marionetki, a spod ich kostiumów nie widać ani kawałka ludzkiego ciała. Najpierw pojawia się mniejsza marionetka, przypomina noworodka. Jej ruchu są niezdarne i z trudem utrzymuje pionową postawę. Po niej wkracza większa marionetka. Porusza się na wysokich szczudłach i wygląda jak drewniany manekin używany do nauki rysowania. Ten gigant będzie prowadził małą marionetkę jak lalkarz. Będzie jej pomagał stawiać pierwsze kroki, a nawet znajdzie dla niej towarzysza do zabawy wśród publiczności.

Niezdefiniowany

Parada Steampunku to podróż do epoki wiktoriańskiej, kiedy to rewolucja przemysłowa, industrializacja, postęp techniczny i liczne wynalazki budziły ufność i nadzieję. Nauka i postęp nie były jeszcze wtedy obciążone doświadczeniem dwudziestowiecznych rzezi. Doświadczeniem, które na zawsze odcisnęło piętno na naszym postrzeganiu postępu technicznego wiążąc go z lękiem przed masową zagładą. W tym kontekście epoka pary jawi nam się jako epoka niewinności, radosnej, twórczej fascynacji możliwościami jakie dają wynalazki techniczne.

Niezdefiniowany

„Dlaczego straciliśmy niewinność?” To podstawowe pytanie, które zadaje Leo Bassi w spektaklu „Utopia”. W wielkiej filozoficznej sadze, której narracja prowadzona jest w uniwersalnym języku klaunów, Bassi wraca do korzeni, do swojej cyrkowej rodziny, by odnaleźć głębokie, humanistyczne wartości, które kiedyś chroniły naszą niewinność.

W dzisiejszym świecie, zdominowanym przez cyniczne dążenie do zdobywania władzy, magiczna obecność Białego Klauna przypomina nam czasy, gdy wszystko było prostsze i bardziej szczere.

Strony

Subskrybuj RSS - 2017